ΜΙΝΩΑ ΠΕΔΙΑΔΑΣ

Τι είναι ο αγροτουρισμός και ο οικοτουρισμός;

Τελευταία ενημέρωση Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010 12:35:02 μμ


Τα τελευταία 20 χρόνια, από το 1991, μπήκε στην ζωή μας η λέξη «Αγροτουρισμός», χωρίς να μπορέσουμε ποτέ να έχουμε μια κοινή αντίληψη για το περιεχόμενο της λέξης, πολύ δε περισσότερο για την χρήση της στις υπηρεσίες ή ακόμα και στις επιχειρήσεις.

Χρησιμοποιώ το έτος 1991, ως έτος αναφοράς, όχι διότι πριν δεν εκστόμιζε κανείς αυτήν την λέξη ποιο πριν, αλλά διότι από το 1991 άρχισαν τα χρηματοδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προγράμματα LEADER, που δημιουργήθηκαν ακριβώς για να χρηματοδοτήσουν κυρίως αγροτουριστικές επιχειρήσεις και δραστηριότητες.

Μετά την «υπόθεση Βατοπεδίου» η έννοια του «φιλέτου» μπήκε πιο δυναμικά στην ζωή μας, σε όλα. Έτσι καταγράφουμε θέσεις «φιλέτα» στο Δημόσιο (τα ακούσαμε και σαν golden Boys) αλλά με έκπληξη διακρίνουμε την ίδια λογική να κυριεύει ά και άλλους χώρους όπως ο αγροτικός τομέας.

Ο αγροτικός κόσμος αντιμετωπίζει τις τελευταίες δεκαετίες συγκλονιστικές προκλήσεις και ραγδαίες μεταβολές. Ακόμα και οι βασικές του συνιστώσες που είναι το έδαφος και το νερό σε συνδυασμό με τις κλιματική μεταβολή συνθέτουν ένα πολύ δύσκολο πεδίο άσκησης των αγροτικών επαγγελμάτων. Τα αγροτικά επαγγέλματα είναι: γεωργός, κτηνοτρόφος, ψαράς, δασεργάτης και συμπληρωματικά αγροξενοδόχος.

Ως αγροτουριστικές δραστηριότητες νοούνται αποκλειστικά οι δραστηριότητες υποδοχής και φιλοξενίας που ασκούνται από επιχειρηματίες αγρότες (άρθρο 2135 Ιταλικού Αστικού Κώδικα), ατομικά ή δια ενώσεων, και από μέλη των οικογενειών τους, δια της χρήσης της επιχείρησής τους σε συνδυασμό ή συμπληρωματικά με τη δραστηριότητα καλλιέργειας του εδάφους, δασοκομίας και κτηνοτροφίας που πρέπει να παραμένουν κύριες δραστηριότητες". "Κανονισμός αγροτουρισμού", Νόμος 730/5-12-1985, Ιταλία (άρθρο 2, παρ.1).

«Αγροτουρισμός. Είναι εκείνη η τουριστική δραστηριότητα που αναπτύσσεται σε χώρο μη αστικό από τους απασχολούμενους κύρια στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα και ειδικότερα σε οικογενειακής ή συνεταιριστικής μορφής μικρές τουριστικές μονάδες παροχής αγαθών και υπηρεσιών, με σκοπό την ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος και της τοπικής οικονομίας, τόσο από την εκμετάλλευση των τουριστικών καταλυμάτων (ενοικιαζόμενα δωμάτια, πανσιόν, ξενώνες, camping), όσο και από την τροφοδοσία των τουριστικών μονάδων με προϊόντα τοπικής παραγωγής γεωργικών συνεταιρισμών». Γνώμη 208/22-12-08, Οικονομική & Κοινωνική Επιτροπής.

Από την δεκαετία του 1990 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσανατολίσθηκε στην υποστήριξη των αγροτών και μέσω της «πολυδραστηριότητας» των αγροτών και χρηματοδότησε πρωτοβουλίες για την στήριξη αυτής της επιλογής, δηλαδή της ανάπτυξης τουριστικών δραστηριοτήτων από τους αγρότες. Έτσι σχεδιάσθηκε η Κοινοτική Πρωτοβουλία LEADER και είδαμε να συνεχίζει σαν LEADER II, και σαν LEADER+, και μάλιστα σαν πετυχημένη πρακτική έχει ενταχθεί σαν κύριος τρόπος σχεδιασμού (Ολοκληρωμένη, bottom up προσέγγιση) και ακόμα κρατήθηκε και ένα κομμάτι του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης-ΠΑΑ 2007-2013 (Α.ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ) για να υλοποιεί καινοτομίες και πρωτοβουλίες μορφής LEADER. Όλα τα παραπάνω για τους αγρότες, δηλαδή τους γεωργούς, τους κτηνοτρόφους, τους ψαράδες και τους δασεργάτες.

Έτσι θα επέστρεφαν στον αγροτικό τομέα και τους αγρότες ένα τμήμα των χρημάτων που αντλήθηκαν για να αναπτυχθούν οι μεγάλες πόλεις. Ταυτόχρονα θα δινόταν η ευκαιρία στους αγρότες (αποκλειστικά αγρότες ή ίσως, έστω, κατά κύριο επάγγελμα αγρότες) μέσω της «πολυαπασχόλησης», χωρίς να αλλάξουν ασφαλιστικό φορέα, να διαχειριστούν τους κινδύνους από τις ραγδαίες και συνεχείς αλλαγές στον αγροτικό τομέα. Το «φιλέτο» της αγροτικής «πολυαπασχόλησης» είναι ο αγροτουρισμός.

Αυτό το αγροτικό «φιλέτο» ληστέψαν συνταξιούχοι ΔΕΗ-ΟΤΕ, συνταξιούχοι ένστολοι που παίρνουν γρήγορα σύνταξη, εργολάβοι, εκδότες, κεφαλαιούχοι, μεγαλοεπενδυτές στην Αταλάντη με το Atalanti Hills και πάντως «επενδυτές» έξω από τους αποκλειστικά ή έστω κατά κύριο επάγγελμα αγρότες. Και όλα αυτά επειδή οι Αναπτυξιακές, που ήταν υπεύθυνες για τον αγροτουρισμό στις αγροτικές περιοχές, αποδείχθηκαν ανίκανες να ενημερώσουν επαρκώς και να κινητοποιήσουν τους αγρότες, και έτσι για να έχουν την απαραίτητη «απορρόφηση» τα έδωσαν σε όποιον να είναι, χωρίς προδιαγραφές και κανόνες.

Σήμερα όλοι αυτοί προσπαθούν να νομιμοποιηθούν με νομικίστικα τερτίπια για να τακτοποιηθούν.

Και σαν να μην φθάνει αυτή η άσχημη εξέλιξη, συνεχίζει να χρηματοδοτείται ο αγροτουρισμός, από τα κονδύλια και από τα χρήματα που τα χρεώνονται οι Αγρότες και η Αγροτική Ανάπτυξη, και που αφαιρούνται από τις αναπτυξιακές δυνατότητες και διεξόδους για τους Αγρότες. Κόβουν την εξέλιξη στους αγρότες και τους εξωθούν σε «κολίγους» της γης.

Αν θέλεις να αποδείξεις ότι ένα δένδρο δεν προσφέρει τίποτε και είναι άχρηστο, η πιο εύκολη μέθοδος είναι να του στερήσεις το νερό-τους πόρους, και να το αφήσεις να μαραθεί. Όταν στερείς τους αγρότες από τον φυσικό επαγγελματικό τους χώρο, τότε πολύ εύκολα θα μπορέσει κάποιος κακοήθης να ισχυρισθεί ότι οι αγρότες δεν προσφέρουν στην εθνική οικονομία και να απαξιώσει τους αγρότες.

Το «φιλέτο» των αγροτικών επαγγελμάτων, ο αγροτουρισμός, μοιάζει να μεταφέρεται σε άλλο χώρο, έξω από τον φυσικό του χώρο, τον αγροτικό, και ανοίγει ο δρόμος για να μπορεί να γίνει real estate και «κεντρικός» σχεδιασμός.

Η Ολομέλεια της Οικονομικής & Κοινωνικής Επιτροπής της Ελλάδος, στην συνεδρίαση της 22-12-08, διατύπωσε την 208 Γνώμη της Ο.Κ.Ε., η οποία αναγράφει (σελ 24): «Αγροτουρισμός. Είναι εκείνη η τουριστική δραστηριότητα που αναπτύσσεται σε χώρο μη αστικό από τους απασχολούμενους κύρια στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα και ειδικότερα σε οικογενειακής ή συνεταιριστικής μορφής μικρές τουριστικές μονάδες παροχής αγαθών και υπηρεσιών, με σκοπό την ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος και της τοπικής οικονομίας, τόσο από την εκμετάλλευση των τουριστικών καταλυμάτων (ενοικιαζόμενα δωμάτια, πανσιόν, ξενώνες, camping), όσο και από την τροφοδοσία των τουριστικών μονάδων με προϊόντα τοπικής παραγωγής γεωργικών συνεταιρισμών».

Είναι απόλυτα σαφές ότι η αγροτουριστική δραστηριότητα ασκείται από αγρότες (γεωργοί, κτηνοτρόφοι, αλιείς, δασεργάτες-ασφαλισμένοι στον ΟΓΑ) οι οποίοι κάνουν τουριστικό έργο. Δεν αποτελεί ξεχωριστή επιχειρηματική δράση ούτε μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια επιχειρηματική ευκαιρία από αστούς ή άλλους επαγγελματίες. Ο Αγροτουρισμός αναπτύχθηκε μεταξύ άλλων και ως μια τεχνική «διαχείρισης κινδύνων» στα αγροτικά επαγγέλματα.

Στις 8 Ιουλίου 2010 η Ευρω-κοινοβουλευτές ενέκριναν κείμενο για «δίκαιη κατανομή των ενισχύσεων της ΚΑΠ προς τους αγρότες». Στις 9 Ιουλίου 2010 μια «επιτροπή αγροτουρισμού» στην Ελλάδα προσπαθούσε να «ληστέψει» τους αγρότες παίρνοντάς τους τον αγροτουρισμό ή ακόμα να «ανοίξει» ο αγροτουρισμός (που ποτέ δεν ορίστηκε νομοθετικά) σε οποιονδήποτε. Έτσι, θα νομιμοποιούνταν οι επί 20 χρόνια συνεχής, συστηματική ασυδοσία δημοσίων λειτουργών, φορέων, αναπτυξιακών, «επενδυτών», συνταξιούχων (ΔΕΗ, στρατιωτικών κλπ, που παίρνουν πολύ γρήγορα σύνταξη) και κάθε άλλου «έξυπνου».

Τελικά ποιο είναι το νόημα της λέξεως «αγρότης» (πάντως όχι μόνο παραγωγός αγροτικών προϊόντων) και πολύ περισσότερο ποιο είναι το νόημα των λέξεων «αγροτική πολιτική» και ακόμα περισσότερο, ποιο είναι το νόημα των λέξεων «κοινή αγροτική πολιτική»; Εδώ δεν καταφέραμε ούτε την Common Agricultural Policy (CAP) να μεταφράσουν σωστά στην Ελλάδα και την Κοινή Γεωργική Πολιτική (που είναι η επίσημη ορολογία της ΕΕ) δεν καταφέραμε να το μεταφράσουμε σωστά, και αντί για Γεωργική, οι Έλληνες το ονόμασαν Αγροτική. Αλλά άλλο το rural και άλλο το agricultural. Άλλο το agro-tourism και άλλο το rural-tourism. Άλλο το «αγροτουρισμός» και άλλο το «τουρισμός υπαίθρου».

Και η θεμελιώδης διαφοροποίηση είναι το κατά πόσο συμμετέχει ο ιδιοκτήτης αγρότης ή όχι. Ο Αγροτουρισμός είναι τουριστικές υπηρεσίες που προσφέρονται από αγρότες στον χώρο τους. Ο Τουρισμός Υπαίθρου είναι τουριστικές υπηρεσίες που προσφέρονται στην ύπαιθρο από οποιονδήποτε επιχειρηματία του τουρισμού.

Αλήθεια, τι μπορεί να περιμένουν οι αγρότες? Οι πραγματικοί αγρότες, όχι οι «λούμπεν», όχι οι ψεύτικοι, όχι οι «τάχα» αγρότες, όχι αυτοί που έχουν και κάποια αγροτική εκμετάλλευση, όχι οι «35%» αγρότες.

Αν όλα τα στοιχεία, που μπορούν να καταγραφούν, τεκμηριώνουν ότι οι αγρότες πρέπει να τύχουν ενισχύσεων,

αν οι πολιτικοί μας χρησιμοποιούν «συναισθηματικά» τους αγρότες για να εξασφαλίσουν την χρηματοδότηση των προγραμμάτων προς τους αγρότες,

αν για να εξισορροπηθεί, έστω και κατ’ ελάχιστο, η ανάπτυξη των αγροτών, ώστε να προσεγγίσουν το επίπεδο ζωής των αστών,

εξασφαλισθούν οι πιστώσεις για τους αγρότες και την αγροτική πολιτική, πόσο σίγουροι είμαστε ότι αυτά τα χρήματα θα φθάσουν σε αγρότες?

Είναι τουλάχιστον εξοργιστικό ότι κάποιοι, είτε γιατί δεν αντιλαμβάνονται το νόημα των λέξεων είτε εσκεμμένα (οπότε πρόκειται περί συνειδητής απάτης), υποκλέπτουν τους πόρους για τους αγρότες για να τους δώσουν σε «έξυπνους αστούς», κάνοντας διπλή ζημιά.

Το τελευταίο κρούσμα στα θέματα του αγροτουρισμού προσπαθεί να δώσει τον αγροτουρισμό και σε μη αγρότες και ταυτόχρονα μη αγρότες να επωφελούνται όλων των προνοιών με τις οποίες ένας αγρότης ζει στην αγροτική του κοινωνία. Έτσι προσπαθούν να εξομοιώσουν όλους τους άλλους προς αγρότες και να μπορούν να κάνουν ότι και οι αγρότες στον αγροτουρισμό, δηλαδή να προσφέρουν την τυρόπιτα που έκανε ο αγρότης, ενώ είναι επαγγελματίες εστιάτορες, να κάνουν τα παραδοσιακά γλυκά των αγροτών ενώ είναι επαγγελματίες μεταποιητές, να προσφέρουν αγροτικές απασχολήσεις ενώ θα έπρεπε να είναι επαγγελματίες-μέλη της HATTA.

Και ενώ σε όλα τα Πανεπιστημιακά συγγράμματα είναι απόλυτα σαφές ότι άλλη είναι η αστική κοινωνία και άλλη η αγροτική, ενώ είναι σαφές ότι άλλες είναι οι αξίες και ο τρόπος ζωής των αγροτών και άλλες των αστών, ενώ γνωρίζουμε ότι η αγροτική κοινωνία είναι η οργανική κοινωνία και η αστική είναι η ορθολογική, κάποιοι χωρίς μυαλό αλλά το χειρότερο, καταστρέφοντας το μέλλον, προσπαθούν να δημιουργήσουν επαρκή σύγχυση και ο αγροτουρισμός να περιέλθει ως λεία σε όσους κατάφεραν να «κλέψουν» τα λεφτά των αγροτών και να τα κάνουν επιδοτούμενες μονάδες αγροτουριστικού τύπου τα τελευταία 20 χρόνια. Και έτσι θα νομιμοποιηθούν όλοι οι «κλέφτες» των αγροτικών πόρων, και όλοι όσοι συνεργοί τους δεν έκαναν σωστά την δουλειά τους, αλλά το χειρότερο είναι ότι θα κλέψουν το μέλλον των αγροτών, των πραγματικών αγροτών.

Είναι λογικό, όταν δεν υπάρχει κάτι, όπως π.χ. στην αρχή της δεκαετίας του ’90 δεν υπήρχαν αγροτουριστικές επιχειρήσεις, ο προσδιορισμός του αντικειμένου τους να γίνει από τεχνοκράτες ή από φωτισμένους ηγέτες, γενικά να προσδιοριστεί από κάποιους και να οικοδομηθεί επάνω σε αυτά μια αναπτυξιακή διαδικασία. Είναι απολύτως άκομψο σε επίπεδο ευγενείας, αυταρχικό σε επίπεδο διοίκησης και ολοκληρωτικής νοοτροπίας σε επίπεδο πολιτικής, όταν υπάρχουν και λειτουργούν κάποιες αγροτουριστικές δομές, οι επισπεύδοντες να μην είναι οι ίδιοι οι αγρότες.

Είκοσι χρόνια μετά την χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Προγραμμάτων για τη Δημιουργία και την Ανάπτυξη «Αγροτουριστικών Επιχειρήσεων», μέχρι σήμερα δεν υπάρχει θεσμικά ο όρος «Αγροτουριστική Επιχείρηση», γεγονός που ίσως επισύρει την Υπηρεσία Προστασίας από Απάτες της ΕΕ, την γνωστή OLAF.

Το να δημιουργηθεί ένα ξενοδοχείο-κατάλυμα στην ύπαιθρο (ορεινή ή άλλη περιοχή) από έναν επενδυτή ο οποίος το λειτουργεί με έναν ή δύο οικονομικούς μετανάστες, σαν ένα ακόμα κέντρο δημιουργίας εισοδήματος, βοηθά ίσως στην ανάπτυξη επιχειρήσεων στην ύπαιθρο και στην απορρόφηση των προγραμμάτων,  όμως δεν βοηθά στην αγροτική ανάπτυξη.

Κάπου στην δεκαετία του 1980, στελέχη του Υπουργείου Γεωργίας (Αγροτική Οικιακή Οικονομία) και η τότε Γενική Γραμματεία Ισότητας, προώθησαν αγροτουριστικά μοντέλα που εφαρμόστηκαν με επιτυχία στην υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη. Τότε είδαμε κυρίως Αγροτουριστικούς Γυναικείους Συνεταιρισμούς (επιχειρήσεις του κοινωνικού τομέα της οικονομίας) στην Άγιο Γερμανό Φλώρινας, στην Πέτρα Μυτιλήνης και αργότερα και σε πολλές άλλες περιοχές. Αυτής της μορφής οι Γυναικείοι Συνεταιρισμοί είναι σήμερα γύρω στους 130.

Από το 1991, με την πρωτοβουλία LEADER, άρχισαν να γίνονται και άλλης μορφής αγροτουριστικές επιχειρήσεις σε όλη την Ελλάδα, από τις οποίες σήμερα αρκετές δεν λειτουργούν ή άλλαξαν χρήσεις (κατοικίες, προικώα κλπ).

Τα τελευταία χρόνια επισημαίνουμε πραγματικές αγροτουριστικές εκμεταλλεύσεις, οι οποίες λειτουργούν κανονικά και με προδιαγραφές τοπικής αρχιτεκτονικής, με εξοπλισμό που δεν προσβάλει την περιοχή, με φροντίδα για το περιβάλλον, με σωστές υπηρεσίες, με τοπική παραδοσιακή γαστρονομία, με ενασχόληση με τοπικές πολιτιστικές-κοινωνικές εκδηλώσεις και, το κυριότερο-χαρακτηριστικότερο, με δραστηριότητες και προγράμματα για τους φιλοξενούμενούς μας.

Γιατί στον αγροτουρισμό, οι «τουρίστες» ή «επισκέπτες» δεν είναι «πελάτες», αλλά φιλοξενούμενοι, που τους δεχόμαστε στο χώρο μας, μοιραζόμαστε το σύνηθες φαγητό μας, σέβονται (και ίσως για αυτό έρχονται κοντά μας) τον τοπικό πολιτισμό-τα ήθη και έθιμά μας, και συμμετέχουν στις τοπικές αγροτικές ασχολίες.

Μπορεί αυτοί που έπρεπε να είχαν φροντίσει τα τελευταία είκοσι χρόνια να δημιουργήσουν το θεσμικό πλαίσιο του αγροτουρισμού, να μην έκαναν τίποτε (κρίνοντας από το αποτέλεσμα που είναι η ανυπαρξία θεσμικού πλαισίου για τον αγροτουρισμό), αλλά σήμερα οι προσφέροντες αγροτουριστικές εμπειρίες υπάρχουν και εκφράζονται συνδικαλιστικά επισήμως από την θεσμική Αγροτική Συνδικαλιστική Οργάνωση-ΑΣΟ, που δημιουργήθηκε με τον Νόμο 3147/2003 (άρθρο 20) της Ελληνικής Βουλής ως Πανελλήνια Ένωση Νέων Αγροτών-ΠΕΝΑ, ενώ η ΠΑΣΕΓΕΣ (επιχειρηματικός τομέας) έχει συστήσει δευτεροβάθμιο όργανο των Γυναικείων Αγροτουριστικών Συνεταιρισμών.

Οι αγροτουριστικές εκμεταλλεύσεις υπάρχουν, ακόμα και χωρίς θεσμικό πλαίσιο για τον αγροτουρισμό και παρά την προσπάθεια διαφόρων κύκλων να τον χρησιμοποιήσουν σαν εφαλτήριο για την προώθηση άλλων σχημάτων όπως οργανισμών, μορφών τουρισμού υπαίθρου κτλ. ή ακόμα και για να «υποκλέπτουν» τις χρηματοδοτήσεις που εξασφαλίστηκαν για τους αγρότες και να τις διοχετεύουν σε άλλους, που δεν είναι αγρότες (πχ συνταξιούχοι ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΔΕΚΟ, συνταξιούχοι ένστολοι, επενδυτές κλπ)

Οι αγρότες, που τα κύρια εισοδήματά τους προέρχονται από την γεωργία-κτηνοτροφία-αλιεία-δασοπονία και μετά την λειτουργία της αγροτουριστικής εκμετάλλευσης μπορούν να λειτουργούν τις παρακάτω αγροτουριστικές εκμεταλλεύσεις:

-  Παραδοσιακοί ξενώνες & καταλύματα

-  Καφενεία και εστιατόρια παραδοσιακής γαστρονομίας

-  Εργαστήρια παραγωγής παραδ. προϊόντων (τρόφιμα & τεχνήματα)

-  Πρατήρια πώλησης τοπικών παραδ. προϊόντων (τρόφιμα & τεχνήματα)

-  Επισκέψιμα αγροκτήματα

-  Δραστηριότητες (περιήγηση, ιππασία, χοροί, μαγειρική, πανηγύρια κλπ)

Τα ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα, που δεν καλύπτουν τον παραπάνω ορισμό, θα συνεχίσουν να είναι ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια ή διαμερίσματα, ή εφόσον δημιουργηθεί το κατάλληλο νομικό πλαίσιο θα μπορούν να μπουν στις κατηγορίες ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ, ΟΡΕΙΝΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ, ΟΙΚΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΚΛΠ

Οι αγροτουριστικές Επιχειρήσεις υπάρχουν νομοθετημένες στην υπόλοιπη Ευρώπη από την δεκαετία του 1930, υπάρχουν στην Ελλάδα, ως μια νέα επιχειρηματική πραγματικότητα και πιστεύουμε ότι πρέπει να καλυφθούν και με το απαραίτητο νομοθετικό πλαίσιο σύντομα, και μάλιστα πριν τις Υπουργικές Αποφάσεις που θα ενεργοποιούν την 4η Προγραμματική Περίοδο.

Αγροτουρισμός, μια παρεξηγημένη έννοια, που όμως έχει πολύ ζήτηση τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Αγροτουρισμός είναι από εκείνα τα επαγγέλματα που καθορίζονται όχι μόνο από το αντικείμενο απασχόλησης αλλά και από την ιδιότητα του επιχειρηματία, απαιτείται ο ασκών τον αγροτουρισμό να είναι κατά κύριο επάγγελμα αγρότης, που προσφέρει υπηρεσίες τουρισμού, στους φιλοξενούμενούς του, με ανταμοιβή.

Το κυριότερο εξωτερικό χαρακτηριστικό του αγροτουρισμού είναι ότι οι τουριστικές υπηρεσίες συνδυάζονται απαραιτήτως με δραστηριότητες, όπως μαθήματα παραδοσιακής γαστρονομίας, εφαρμογή τεχνικών συντήρησης τροφίμων, συμμετοχή στην αγροτική ζωή, τοπικούς χορούς, περίπατους στα χωράφια και την περιοχή, αγροτικές εργασίες (μάζεμα ελιών, πορτοκαλιών, σταφυλιών, συμμετοχή σε άλλες αγροτικές εργασίες κλπ).

Ο Αγροτουρισμός στην 208/22-12-2008 Γνώμη της Ολομέλειας της Οικονομικής & Κοινωνικής Επιτροπής της Ελλάδος, είναι: «εκείνη η τουριστική δραστηριότητα που αναπτύσσεται σε χώρο μη αστικό από τους απασχολούμενους κύρια στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα και ειδικότερα σε οικογενειακής ή συνεταιριστικής μορφής μικρές τουριστικές μονάδες παροχής αγαθών και υπηρεσιών, με σκοπό την ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος και της τοπικής οικονομίας, τόσο από την εκμετάλλευση των τουριστικών καταλυμάτων (ενοικιαζόμενα δωμάτια, πανσιόν, ξενώνες, camping), όσο και από την τροφοδοσία των τουριστικών μονάδων με προϊόντα τοπικής παραγωγής γεωργικών συνεταιρισμών».

Άλλωστε ο αγροτουρισμός, σύμφωνα με τον ΕΟΤ (ήδη από το 1983), "είναι η τουριστική δραστηριότητα που αναπτύσσεται σε χώρο μη αστικό από τους απασχολούμενους κύρια στη γεωργία, σε μικρές μονάδες οικογενειακής ή συνεταιριστικής μορφής, με στόχο τη δημιουργία συμπληρωματικού εισοδήματος στον τοπικό πληθυσμό, τόσο από την ενοικίαση των καταλυμάτων στους τουρίστες όσο και από την τροφοδοσία τους με προϊόντα τοπικής παραγωγής και προϊόντα συναφών δραστηριοτήτων".

Το νομοσχέδιο που κατατέθηκε το 2009, στην προηγούμενη Βουλή, με θέμα την ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ, ΑΣΦΑΛΕΙΑ και ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ περιλαμβάνει για πρώτη φορά σε θεσμικό κείμενο την λέξη Αγροτουρισμός και διευκρινίζει ότι άλλο είναι ο Αγροτουρισμός, άλλο ο Τουρισμός Φύσης, άλλο ο Τουρισμός Υπαίθρου, άλλο ο Ορεινός Τουρισμός, άλλο ο Οικοτουρισμός, άλλο ο Πολιτιστικός Τουρισμός κλπ. Μόνο ο αγροτουρισμός θα πρέπει να ακολουθεί τις προνομίες που λαμβάνει η πολιτεία για τους αγρότες. Όλα τα άλλα είναι μορφές επιχειρήσεων ειδικής τουριστικής υποδομής.

Ο Αγροτουρισμός συμβάλλει στην Τοπική Ανάπτυξη, στην Τοπική Οικονομία, στην διαμόρφωση συνθηκών Τοπικής Εφοδιαστικής Αλυσίδας, στην Στήριξη του Αγροτικού τομέα, στην ενδυνάμωση του τοπικού «Κοινωνικού Κεφαλαίου», στην ενίσχυση της προβολής της «ταυτότητας» μιας περιοχής.

Επισκέφθηκα πολλές επιχειρηματικές δραστηριότητες, που μετά την κατηγοριοποίηση, που σχεδιάζει το ΥΠοΤ, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν Αγροτουριστικές Επιχειρήσεις ή Επιχειρήσεις Τουρισμού Υπαίθρου ή άλλες.

Όλες οι μορφές, Αγροτουρισμός, Οικοτουρισμός, Τουρισμός Υπαίθρου κλπ συμβάλλουν στην Ανάπτυξη. Οι Αγροτουριστικές Επιχειρήσεις συμβάλλουν στην Τοπική Αγροτική Ανάπτυξη. Οι Οικοτουριστικές Επιχειρήσεις και οι Επιχειρήσεις Τουρισμού Υπαίθρου στηρίζουν κυρίως την Περιφερειακή Ανάπτυξη και όχι κατ’ ανάγκη την Τοπική Οικονομία ή ακόμη και τον αγροτικό τομέα.

Ακόμα και το χωροταξικό για την Ανάπτυξη της Ελλάδος περιλαμβάνει χώρους για κάθε μορφή τουρισμού, αλλα δεν περιλαμβάνει χωροθέτηση Αγροτουριστικών εκμεταλλέυσεων, διότι απλούστατα ο χώρος του αγροτουρισμού είναι όλος ο αγροτικός χώρος, οπουδήποτε. ΜΟΝΟ για τον ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΜΟ.

Ο σημερινός Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου, απευθυνόμενος στους Νέους Αγρότες, στην Αρχαία Ολυμπία, στις 5 Σεπ 2009, είπε μεταξύ άλλων: «Ξέρουμε ότι ο τουρισμός σήμερα στη χώρα μας αποτελεί τη βαριά βιομηχανία της χώρας, αλλά χάνουμε, και σε αυτό τον τομέα, σταθερά στην ανταγωνιστικότητα σε διεθνές επίπεδο, τα τελευταία χρόνια. Και είναι η ελληνική ταυτότητα στον τουρισμό, που πρέπει και μπορεί ν' αποτελέσει στρατηγική επιλογή, όραμα και συγκριτικό μας πλεονέκτημα, το οποίο βεβαίως συνδυάζεται κάλλιστα, άριστα, θα έλεγα και απαραίτητα, μ' έναν αγροτικό τομέα που έχει και αυτός την ελληνική ταυτότητα της μεσογειακής δίαιτας και διατροφής. Η ελληνική ταυτότητα στα προϊόντα θα ενισχυθεί με την τοπική ταυτότητα. Το κάθε προϊόν μπορεί να έχει την ταυτότητά του την τοπική και, βεβαίως, την ταυτότητά του, την αναγνωρίσιμη στο διεθνές εμπόριο, στη διεθνή οικονομία.

Και αυτήν την αγροτική ταυτότητα στον αγροτουρισμό μπορεί να την εκφράσει μόνο ο αγρότης. Όποια άλλη πρόταση υποκρύπτει αντιγραφή, που συνήθως είναι κακέκτυπο και έλλειψη αυθεντικότητας και θνησιγενές, ενώ ταυτόχρονα είναι συνειδητή κλοπή των αντικειμένων των αγροτικών επαγγελμάτων.